Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür? Kayseri’nin soğuk sokaklarında başlayan bir hikâye
Kayseri’de kışın nasıl sert geçtiğini bilmeyen yoktur. Özellikle sabah erken saatlerde sokaklar buz gibi olur, nefesin bile havada iz bıraktığını hissedersin. Ben o gün işe geç kalmıştım. Aslında geç kalmak denmezdi ama içimde tuhaf bir huzursuzluk vardı, sanki gün bana bir şey söylemeye hazırlanıyordu.
O gün “Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür?” sorusunu ilk kez bu kadar gerçek bir şekilde düşüneceğimi bilmiyordum.
O köpeği ilk gördüğüm an
Şehrin kenar mahallelerinden birinde yaşıyorum. İşe gidiş yolumun üzerinde boş bir arsa vardır. Genelde kimse dikkat etmez, ama ben bazen oradan geçerken içimi bir sıkıntı kaplar.
O sabah da öyle oldu.
Arsanın kenarında, normalde sürekli gördüğüm siyah-beyaz sokak köpeği vardı. Ona mahallede “Kara” derdik. Kim verdi bilmiyorum ama herkes öyle çağırırdı. İnsanların sevdiği, bazen ekmek attığı, bazen sadece selam verdiği bir köpekti.
Ama o gün farklıydı.
Hareketleri düzensizdi. Bir an koşuyor, bir an duruyor, sonra havaya bakıp hırlıyordu. Gözlerinde tanıdık olmayan bir boşluk vardı. Yaklaşınca içimden bir şey koptu. Sanki Kara değil de başka biri oradaydı.
O an aklımdan ilk geçen şey şu oldu: “Buna bir şey olmuş.”
Ve istemsizce şu soru zihnime yapıştı: Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür?
Şüpheyle başlayan gün
İşe gittim ama aklım arsadaki köpekte kaldı. Masada bilgisayara bakarken bile zihnim oradaydı. İnsan bazen bazı görüntüleri unutamaz ya, işte o sabah gördüğüm sahne öyleydi.
Öğle arasında dayanamayıp tekrar arsanın yanına gittim. Kara hâlâ oradaydı.
Ama durum daha kötüydü.
Ağzından salya akıyordu. Yere doğru eğiliyor, sonra aniden geriye sıçrıyordu. Yaklaşmaya çalışan bir başka köpeğe saldıracak gibi oldu, ama sonra yönünü değiştirip kaçtı.
İçimde garip bir korku yükseldi. Sadece onun için değil, mahalle için de.
O an “Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür?” sorusu artık bir internet araması değil, bir gerçeklik haline gelmişti.
Mahallede yayılan tedirginlik
Akşam eve döndüğümde mahallede herkes aynı şeyi konuşuyordu. Bakkalın önünde toplanan birkaç kişi, köpeğin “garipleştiğini” söylüyordu. Kimisi taş atılmasını, kimisi belediyeye haber verilmesini öneriyordu.
Ama kimse tam olarak ne olduğunu bilmiyordu.
Ben sadece dinledim. İçimde hem bir suçluluk hem de garip bir çaresizlik vardı. Çünkü o köpeği yıllardır görüyordum. Ona alışmıştım. Hatta fark etmeden hayatımın bir parçası olmuştu.
O gece uyuyamadım.
Kafamda tek bir cümle dönüp duruyordu: Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür?
Gerçeğin ağırlığı
Ertesi gün biraz araştırdım. Öğrendiğim şeyler içimi daha da sıktı. Kuduzun belirtileri başladıktan sonra durumun çok hızlı ilerlediğini, hayvanlarda birkaç gün içinde ciddi kötüleşme olabileceğini okudum.
Ama en çok etkileyen şey şu oldu: Bu hastalık başladığında geri dönüş çok zor oluyordu.
Bunu okumak bile ağır geldi. Çünkü insan “belki düzelir” umudunu hep içinde tutmak istiyor.
Ama Kara’ya baktıkça bu umudun yavaş yavaş çöktüğünü hissediyordum.
Bir sabah daha: Değişen köpek
Üçüncü gün sabahı her şey daha netti.
Kara artık arsanın içinde bile düzgün yürüyemiyordu. Sanki kendi bedenine yabancıydı. Bazen yere yatıyor, uzun süre kalkmıyordu. Sonra bir anda fırlayıp koşuyordu.
Yanına yaklaşan herkese karşı aşırı tepki veriyordu. Bu sadece korku değildi, daha farklı bir şeydi.
İçimdeki hayal kırıklığı büyüyordu. Çünkü onu “tanıdığım köpek” olarak görmek istiyordum ama artık o yok gibiydi.
Bir ara kendime bile sinirlendim. Neden bu kadar etkileniyorum diye düşündüm. Sonuçta sokak köpeğiydi. Ama işte öyle olmuyor. İnsan alışınca, bağ kurunca kopamıyor.
Ve tekrar aynı soru: Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür?
Bu kez cevap aramıyordum aslında. Sadece zamanın ne kadar dar olduğunu anlamaya çalışıyordum.
Mahalledeki karar
O gün belediyeye haber verildi. Bir ekip geleceği söylendi. Bunu duyunca içimde hem bir rahatlama hem de garip bir boşluk oluştu.
Rahatlamıştım çünkü artık kontrolsüz bir durum olmayacaktı.
Ama boşluk vardı çünkü Kara’nın hikâyesi artık başkalarının kararına kalmıştı.
Akşamüstü ekip geldiğinde uzaktan izledim. Müdahale hızlıydı. Kimse yaklaşmadı. Her şey mesafeli ve dikkatliydi.
Ben ise orada sadece durdum.
İçimde garip bir suçluluk vardı. Sanki daha önce bir şey yapabilirmişim gibi hissediyordum. Ama aynı zamanda bunun tek başıma çözülebilecek bir şey olmadığını da biliyordum.
Son gece: Sessiz bir vedaya dönüşen gerçek
O gece Kayseri daha da soğuktu.
Pencerenin kenarına oturup dışarı baktım. Arsa artık boştu.
Kara yoktu.
Ama onun bıraktığı görüntü zihnimden gitmiyordu. Özellikle o son halindeki bakış… İnsan gibi değil, ama tamamen yabancı da değil. Arada sıkışmış bir şey gibiydi.
O an anladım ki bazı soruların cevabı teknik değil, duygusal olarak ağır.
Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür?
Bu soru bir bilgi değil artık. Bir vedanın zamanını öğrenme çabası gibi.
İçimde kalan şey
Aradan günler geçti. Hayat normale döndü gibi oldu. İşe gidip geldim, insanlar eski rutinine döndü.
Ama benim için bir şey değişmişti.
Sokakta gördüğüm her köpeğe biraz daha dikkatli bakmaya başladım. Özellikle gözlerine.
Çünkü o gün şunu öğrendim: Bazı değişimler sessiz başlar ama çok hızlı büyür.
Ve bazen insan, geç fark eder.
Kara’yı düşündükçe içimde hem bir hüzün hem de bir ders kalıyor. Belki de en çok şu: Görmezden geldiğimiz şeyler, en sonunda hep bizi buluyor.
Okuyucularımıza “Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür” konusunda faydalı bilgiler sunmaya çalıştık. Serveradmin ekibi olarak bizi okumaya devam edin!
Son düşünce
Bugün hâlâ bazen o arsadan geçerken durup bakıyorum. Boş bir alan sadece.
Ama benim için boş değil.
Çünkü orada bir hikâye yaşandı. Sessiz, hızlı ve iç burkan bir hikâye.
Ve ben o hikâyenin içinde tek bir soruyu hiç unutmadım:
Kuduz bulaşan köpek kaç günde ölür?
Belki cevabı günlerle ölçülüyor. Ama insanın içinde bıraktığı etki çok daha uzun sürüyor.
Daha Fazlası İçin: Kayseri ve Sivas arası kaç ?